ـ هیچ گاه با سخن خود، دیگران را آزار نداد.

ـ سخن هیچ کسى را قطع نکرد.

ـ به نیازمندان بسیار کمک مى فرمود.

ـ با خدمتگزاران خود بر سر یک سفره مى نشست و غذا مى خورد.

ـ همیشه چهره اى خندان داشت.

ـ هرگز با صداى بلند و با قهقهه نمى خندید.

ـ هنگام نشستن، هرگز پاى خود را در حضور دیگران دراز نمى کرد.

ـ در حضور دیگران هرگز به دیوار تکیه نمى زد.

ـ به عیادت بیماران مى رفت.

ـ در تشییع جنازه ها شرکت مى جست.

ـ از مهمانان خود، شخصا پذیرایى مى کرد.

ـ وقتى بر سر سفره اى مى رسید، اجازه نمى داد تا به احترام او از جاى برخیزند.

ـ به پاکیزگى بدن، موى سر و پوشاک خود بسیار توجه داشت.

ـ بسیار بردبار و صبور و شکیبا بود.